Dobrze przygotowany plik to szybsza wycena, mniej pytań i wydruk zgodny z oczekiwaniami. Zanim wgrasz model w formularzu wyceny, sprawdź kilka rzeczy - zajmie to kilka minut.
Jaki format pliku wybrać
- 3MF - najlepszy wybór: zapisuje jednostki i może zawierać kilka elementów w jednym pliku. Zapiszesz go w większości programów do projektowania i w slicerach, np. Bambu Studio, PrusaSlicer czy Orca Slicer.
- STL - najpopularniejszy format, obsługuje go każdy program. Nie zapisuje jednostek, dlatego trzeba pilnować skali.
- OBJ - też zadziała, często używany w programach do grafiki 3D.
- STEP (STP) - format z programów CAD. Przyjmujemy go, ale podgląd 3D w formularzu pokazujemy tylko dla STL, 3MF i OBJ.
Jeden plik może mieć do 50 MB. Większy model wyślij jako link, np. z Dysku Google, Dropboxa albo WeTransfer.
Sprawdź skalę i jednostki
Plik STL nie mówi, w jakich jednostkach zapisano model. Programy do druku przyjmują milimetry, więc model wyeksportowany w calach wyjdzie 25,4 razy mniejszy, a w metrach - tysiąc razy mniejszy. Po wgraniu pliku pod podglądem 3D zobaczysz wymiary modelu: porównaj je z projektem, zanim wyślesz zapytanie.
Grubość ścianek i drobne detale
- Ścianki projektuj na co najmniej 1,2 mm - cieńsze bywają kruche albo nie wydrukują się wcale. Elementy, które mają coś przenosić, zrób grubsze.
- Wypustki, żebra i bolce niech mają co najmniej 0,8-1 mm szerokości.
- Napisy rób wypukłe albo wklęsłe na co najmniej 0,6 mm, z literami o wysokości kilku milimetrów - wtedy będą czytelne.
Szczelna siatka, czyli model bez dziur
Model do druku musi być zamkniętą bryłą: bez dziur w powierzchni, rozjechanych krawędzi i odwróconych ścianek. W programach do projektowania taka siatka nazywa się szczelną albo „manifold”. Jeśli siatka ma błędy, podpowiemy przy wycenie, co poprawić.
Większość błędów naprawisz za darmo: w slicerze (np. PrusaSlicer albo Bambu Studio) albo w Blenderze z dodatkiem 3D Print Toolbox.
Nawisy i podpory
Drukarka buduje model warstwa po warstwie, od dołu. Fragmenty pochylone bardziej niż ok. 45° od pionu potrzebują podpór, które po wydruku usuwamy - mogą zostawić ślady na powierzchni. Jeśli możesz, zaprojektuj model tak, żeby nawisów było jak najmniej, albo podziel go na części, które łatwo połączyć.
Pasowania i otwory
Elementy, które mają do siebie pasować, projektuj z luzem - zwykle od 0,2 do 0,5 mm, zależnie od tego, czy mają się ciasno wciskać, czy swobodnie przesuwać. Otwory wychodzą zwykle odrobinę mniejsze niż w projekcie, więc pod śruby czy łożyska dodaj kilka dziesiątych milimetra. Wymiary trzymamy w tolerancji ±0,5 mm - przy precyzyjnych pasowaniach napisz o tym w uwagach, a podpowiemy, jak to najlepiej rozwiązać.
Nie masz modelu?
Nie szkodzi. Wybierz w formularzu „Nie mam modelu”, opisz, co chcesz wydrukować, i dołącz zdjęcia, szkic albo rysunek z wymiarami. Pomożemy przygotować projekt i wycenimy wydruk.
